7 Mayıs 2012 Pazartesi

Yazdım buraya benden bu kadar!

Rehberlik derslerimiz çok felsefik oluyor, edebiyat hocamız sınıf öğretmeni olunca.. 
Hayır ama hocamız öyle böyle değil cidden çok muhteşem ve acayip felsefik , eksik olmasın kendilerini çok severim. Sayesinde yazıyorum diyebiliriz..

Bugün hoşgörüden girdik konuya nereden çıktık bilmiyorum..
Bütün ders boyunca konuşmadım sadece düşündüm.
Başkalarının gözüyle kendini görebilmek...
Bunu tartıştılar, ben ondan ya da bundan nasıl gözüktüğümü merak etmiyorum, inanın. Sadece onun gözündeki değerimi merak ediyorum. Çünkü söz söylenir, ben burda bi tarafımı yırtsam seni seviyorum diye bağrınsam mesela gerçekten seviyor muyum? Nerden bileceksin? Güven konusu değil olay, ben kendime bile güvenmezken sana tabi ki güvenemiyorum, olmuyor işte. Öyle ya da böyle tamamen güven duygusu yok içimde..

Şimdi seninle çok garibimiz, çünkü ben sana inanmıyorum. Sen çabalıyorsun bir şey için.
Ben seni o kadar çok seviyorum ki o yüzden şu an senle aramız limoni, pehh sırf sen de üzül diye yapıyorum. Vallaha bak yoksa ne işim olacak uğraşamam ben. Yalan valla yanlan ne yapacağımı bilmiyorum, lanet olsun sana. Beni nasıl üzdüğünü biliyor musun? Bilmiyorsun, hiçbir zamanda bilemeyeceksin. Ağladığımı biliyorsun ya nasıl ağladığımı biliyor musun? Yada yatağa uzanıp saatlerce tavanı izlediğimi? 
Bütün hafta sonu düşündüm, neden diye? Şimdi bırakıp gitsem seni, nasıl gideceğim özürlü beyin diyorum, her gün görüyorsun çocuğu, aman çok ta görüyorum ee yani nolmuş okul müdürünü de her gün görüyorum. Ama müdür beni üzmüyor biliyor musun? Yada müdüre dinlettiğim şarkılar yok dinlediğimde aklıma o gelmiyor. Ama sen öğrenene kadar büyümeyi, sen değer vermenin ne olduğunu öğrenene kadar, benden bu kadar . 
Peşinden koşturan bir dadı gibi olmaktan sıkıldım. Sürekli senle bağıntılı şeylerden kaygı duymaktan yada senin işin içinde olup olmadığını düşünmekten de sıkıldım. İşte bugün mutluyum çünkü, bebeğim asla eskisi gibi olamayacağız seninle. Hayır sürekli atıp tuttuğumu düşünürsek nasıl olacak bu diyeceksiniz, aha yazıyorum bende şu bi hafta bi tarafımı kıpırdatmadan oturduysam karşında ağlayıp mesaj atıp dayanamıyorum demediysem iş vardır bende. 
Yani zaten buda her şeyin değiştiğinin kanıtı değil de nedir?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder